Op deze pagina vindt u informatie over de technieken
die nodig zijn om discusvissen te houden. Als u op
één van de onderstaande onderwerpen klikt, gaat u
direct naar de betreffende informatie:
Mijn
Bioloog
Eén van de belangrijkste zaken om je water op peil
te houden is een filtersysteem.
Persoonlijk ben ik een
voorstander van een biologisch filtersysteem.
Alleen mijn kweekbakken draaien op een apart filter,
maar dit is een persoonlijke keuze.
Al de andere bakken in mijn stelling zijn onderling
aan elkaar gekoppeld (maar kunnen ook afzonderlijk
draaien): deze komen allemaal uit op een groot
biologisch filter systeem.
De bioloog is onderverdeeld in 4 kamers en het
materiaal is opgebouwd van grof naar fijn filter
materiaal (klik op de foto voor een vergroting).
De keuze blijft persoonlijk en
er is genoeg op de markt te krijgen; het
belangrijkste is dat het filter opgebouwd is van
grof naar fijn (dus gezien vanaf de inlaat naar de
uitlaat van het filter).
Goede filter materialen zijn de bekende blauwe
schuimstof matten, pijpjes, siporax etc.
Boven op mijn filter is een apart filter bakje
geplaatst met grove watten om het ergste vuil als
eerste op te vangen en in het laatste component is
er nog een ruimte gecreëerd voor fijne watten die
het meeste fijne zweef vuil nog tegenhoudt (klik op
de foto voor een vergroting).
Om het water op te pompen heb
ik gekozen voor een pomp met 3 standen die gebruikt
wordt bij verwarmingketels (klik op de foto voor een
vergroting).
De eerste weken tijdens het
opstarten van de bioloog (bezet door corydora's en
L-nummers) heb ik gebruik gemaakt van stand 3, dit
om wat extra goede doorstroming te creëren voor de
opbouw van bacteriën nadat de eerste discusvissen in
de stelling geplaatst werden ben ik overgegaan op de
laagste stand (1) (klik op de foto voor een
vergroting).
Zoals op de
tekening te zien is ligt er tussen de componenten
een ruimte van ongeveer 3 cm en ook in de hoogte zit
er een maat verschil om zodoende de stroming van het
water op een juiste manier te laten verlopen.
In één van de tussen ruimte van 3 cm tussen de
vakken is nog een extra zuurstof bruis steentje
geplaatst. Als u op de tekening klikt vindt u een
pagina met nog meer tekeningen.
Ook als de pomp stil valt door stroomstoring of
gewoon omdat hij de geest geeft, is er voldoende
ruimte in het filter om het water op te vangen.
Deze bioloog is bestemd voor een capaciteit van
ongeveer 1000 liter.
Osmose
Om zuiver water te verkrijgen zonder al te hoge
kosten in de aanschaf is een Osmose apparaat uiterst
geschikt.
Bij een Osmose apparaat zijn er een aantal zaken die
de waterkwaliteit en de geproduceerde hoeveelheid
osmose water bepalen.
Ook zijn er verschillende typen qua hoeveelheid
water dat wordt geproduceerd (van 180 tot en met 380
liter per etmaal is het meest voorkomend) en dan heb
je Osmose apparaten met en zonder koolstof filter,
boosterpomp, stromingsbegrenzer.
De meeste apparaten worden geleverd met een ¾ draad
aansluiting.
Mijn voorkeur gaat in ieder geval
uit naar een Osmose apparaat met minimaal 1 koolstof
filter.
Om een voorbeeld te geven van het resultaat van een
Osmose apparaat van 300 liter per etmaal met een
temp. 4 bar en hardheid etc. van het leidingwater
uit Papendrecht (en geloof me dat zijn geen ideale
waarden (Geleidbaarheid van 850 mµ, PH 8.0 etc)).
Het Osmose revers apparaat reduceert onder optimale*
omstandigheden 95-98% van de zware metalen en
minerale stoffen (de grove deeltjes). En 80% van de
fosfaten en nitraten e.d. (de fijnere deeltjes)
*Optimale omstandigheden zijn: een minimale druk van
4 bar en een temperatuur van ca. 20 graden.
Is de druk minder dan 4 bar, dan wordt het rendement
verlaagd met ca. 1/5 deel.
Dus het rendement van de grove bestanddelen wordt
ca. 80% (bij 3.2 bar is dat 74%) en van de fijne
bestanddelen 60%.
Als er 4 bar op uw leidingnet staat, zou uw apparaat
ca. 240 liter water per dag moeten geven. Als u de
hoeveelheid water meet, die het apparaat nu geeft,
dan heeft u een goede indicatie van de druk die het
leidingnet geeft.
Stukje ronde holle pijp om de
kitnaden af te strijken.
Afwasmiddel
Bakje
1 x voorruit
1 x achterruit
1 x bodemruit
2 x zijruiten
2 x stabilisatoren
4 houtjes t.b.v. het lijmen van
de stabilisator
En nu aan het werk
Deze werkwijze
wordt ondersteund door een werktekening die onderaan
de tekst is terug te vinden.
Eerst alle oppervlaktes goed ontvetten.
De zijruiten worden tegen de bodemruit aangeplakt
A = bodemruit
B1 = zijruit
B2 = zijruit
C = voorruit
D = achterruit
1.
De met 1 genummerde oppervlakten lijmen met
siliconenkit, dezeplaten worden nu goed tegen elkaar gedrukt.
2.
Daarna
wordt er op de met
2 genummerde
oppervlakten een siliconen strip gespoten.C en D worden nu tegen A en B1 gedrukt.D.m.v. schilderstape plakken we C en D tegen
B1.
3.
Nu wordt er aan de binnenkant van de tegen
elkaar gelijmde ruiten een rups van
siliconen gelegd, deze siliconen rand wordt
daarna met een natte vinger die in een bakje
met zeepsop is gedompeld afgestreken.
4.
Daarna worden op de met genummerde
oppervlakten een siliconen strip gespoten.
Glasruit B2 wordt nu rustig maar
stevig tegen C, D en A gedrukt.
D.m.v. schilderstape plakken we C en D tegen
B1.
5.
We lijmen nog
een rups siliconen tegen de ruiten die we
tegen elkaar gelijmd hebben en strijken dit
af met een natte vinger met zeepsop en wordt
daarna nog netjes afgestreken met een holen
pijpje zodat we een mooie strakke kit laag
krijgen.
Dit laten we een dag zo staan om te
drogen
6.
De stabilisators worden ongeveer 1 cm vanaf
de bovenkant aangebracht.
We plaatsen 4 latjes van gelijke
hoogte en plakken deze met tape tegen de
zijruit.
We leggen nu een siliconen rups op de
zijkant in de lengterichting en leggen de
stabilisator op de houten latjes als
ondersteuning en drukken dan de
stabilisators (4) tegen
de voor en achterruit.
Als het aquarium langer is dan 100 cm kan
men beter 1 of meerdere (afhankelijk van de
grote van de bak) dwarsstabilisators
plaatsen.
Ik wil hierbij een artikeltje aan dit onderwerp
wijden, de voordelen en nadelen hiervan aan het
licht stellen, en misschien dat er wel een discussie
hier uit voortvloeit.
Bij het lijmen van aquaria, maar ook van terraria
kan de bodemplaat op verschillende manieren
aangebracht worden. Ik zal hier alleen het gebied
van aquaria schrijven.
Om mijn stellingen beter te belichten, heb ik als
bodemplaat 10 mm dik glas, de wandplaat 8 mm en
stabilisatorstrip van 6 mm genomen. Met deze
verschillende dikten kan ik de berekeningen beter
toelichten.
BODEM ERONDER:
Bij het lijmen van een aquaria met de bodemplaat
onder de wanden versterkt je de bodemplaat. De
bodemplaat draagt nu het volle gewicht van het
aquarium, en later ook van de inhoud. Als het
aquarium volledig vlak ligt is het dragen van dit
gewicht geen probleem voor de bodemplaat.
De regel is, dat de plaat in sterkte toeneemt indien
er een andere plaat haaks er op vastgezet wordt. Het
is zelfs zo dat hoe hoger deze plaat die haaks erop
gezet wordt, hoe sterker de andere plaat hierdoor
wordt. In dit geval dus de bodemplaat.
Het is vrij eenvoudig om de wandplaten op de
bodemplaat te zetten met een kitlaag ertussen.
Voordeel van deze keuze is dat
het eenvoudig is om te kitten. De bodem wordt
sterker.
De wanden hebben 8 mm dikte waaraan hij zich kan
hechten. Door de druk van het water aan de wanden
krijgt de siliconenkit met afschuifkrachten te
maken. Immers, het water wil de platen naar buiten
drukken. Door deze krachten is de kans op bollen van
de wanden aanwezig.
Nadeel: Kans op bollen is aanwezig.
BODEM ERTUSSEN:
Bij het lijmen van de bodem tussen de wanden,
versterkt je de wanden volgens de hierboven beschreven
regel.
De bodem ligt er vrij tussen de wanden. De wanden
dragen zichzelf. De siliconenkit krijgt met
trekkrachten te maken.
De weerstand van siliconenkit tegen trekkrachten is
groter dan tegen afschuifkrachten.
De wanden hebben 10 mm dikte
waaraan hij zich kan hechten.
Ook hier wil het water de wanden naar buiten
drukken, maar omdat we de wanden versterkt hebben
door de bodem haaks hierop te lijmen, kunnen de
wanden niet of nauwelijks bollen.
Voordelen: wanden dragen zichzelf en bollen niet.
Ook heb je een van buiten gezien hele gladde wand,
waardoor het mooier om af te werken is.
Nadelen: ken ik nauwelijks, het vergt wel enige
handigheid om op deze manier te lijmen.
COMBINATIE VAN BEIDEN:
Er is nog een mogelijkheid om de wanden aan
bodemplaat vast te zetten, namelijk een combinatie
van de beiden hierboven beschreven technieken.
Er worden voordat de wanden aan de bodem gekit te
worden, strippen glasplaten, in mijn voorbeeld 6 mm
dik, op de bodemplaat gelijmd.
Het spreekt voor zich, dat de
strippen rondom gelijmd moeten worden. Ik heb puur
voor de illustratie 1 strip getekend. De ruimte die
tussen de strip en de buitenrand van de bodemplaat
moet zo gekozen worden, dat dit precies de dikte is
van de wandplaat. In ons voorbeeld is dit 8 mm dik,
dus is deze ruimte ook 8 mm.
Deze strippen worden dus vooraf gelijmd, en een
nachtje gewacht op het drogen van de kit. De
moeilijkheid van deze strippen lijmen, is dat het en
veel nauwkeurigheid vereist, en om de bellen in de
lijmvlak weg te persen veel energie vraagt.
Lijmklemmen zijn geen overbodig luxe.
Ook nadat de lijm droog is, moeten de randen waar de
wandplaten moeten komen, natuurlijk vrij zijn van
lijmresten. Immers, siliconen hechten slecht op
gedroogde siliconen.
Hierna kunnen dus de wandplaten
op hun plek aangebracht worden.
Met deze techniek versterk je dus met de
stellingregel én de bodem én de wanden.
De wanden hebben nu 14 mm dikte om zich aan te
hechten.
Voordelen : zowel bodem als wanden zijn sterk. Kans
op lekkage is vrij klein.
Nadelen: arbeidsintensief, vereist nauwkeurigheid en
je hebt geen gladde voorkant om af te werken.
BESPREKING VAN DE BOVENSTAANDE TECHNIEKEN:
Bij het lijmen met de bodem eronder hadden we 8 mm
dikte voor de wanden. Bij het lijmen van de bodem
ertussen hadden we 10 mm dikte, en bij combinatie
hadden we 14 mm dikte.
Een gewone berekening laat zien, wanneer wij voor de
bodem ertussen kiezen, dat we dan 25% meer
lijmoppervlakten hebben t.o.v bodem eronder. En
wanneer we voor de combinatie kiezen, dat we dan
zelfs 75% meer lijmoppervlakte hebben. De combinatie
heeft zelfs 60% meer lijmoppervlakte dan de bodem
ertussen. Deze percentages worden hoger wanneer we
dikkere strippen gebruiken.
Dank
woord
Mijn bijzondere dank gaat uit naar Ahmet, van
Terraglas (www.terraglas.nl),
die dit stukje voor Discuskwekerij Nhamunda heeft
geschreven.
Onderstaande wordt de bouw beschreven van
één
van de aquarium stellingen zoals deze in
Discuskwekerij Nhamunda is
gerealiseerd
en verder is uitgebreid op de zelfde manier.
Dank
woord
Mijn bijzondere dank gaat uit naar mijn goede vriend Wim Verdonk die alle aquarium stellingen heeft
gebouwd zoals het frame werk, deuren etc.
Hij was bereid om deze uitdaging aan te gaan en het
werd een zeer degelijk stukje vakwerk waar aan ik
iedere dag een hoop plezier en gemak aan beleeft.
Mijn dank gaat ook uit naar Cor Knoppers die in zijn
druk bezette leven bereid was om die tijd voor mij vrij te
maken wat nodig was om de bakken, de bioloog te
lijmen en de PVC verbindingen tot stand te brengen.
Ook hij heeft mij geweldig geholpen en ik heb veel
van hem geleerd bij het lijmen van de bakken,
bioloog, PVC leidingen etc.
Het zijn juist de kleine details die zo belangrijk
zijn bij het lijmen en van aquaria en PVC materialen
en dan met name het netjes afleveren van het geheel.
Het was voor mij een genoegen om met serieuze
vaklieden tot een dergelijk resultaat te komen.
De stelling
Het
bouwen van een stelling kan op allerlei manieren en
met verschillende materialen.
Ik zelf heb gekozen voor hout omdat ik hier het
makkelijkste aan kon komen.
Ik ben bevriend met een echte ouderwetse timmerman,
dus een eerste klas vakman.
Alles is d.m.v. zelfgemaakte werktekeningen
nagebouwd zoals deze onderaan zijn afgebeeld.
Wim heeft in zijn eigen werkplaats alles op maat
gezaagd en uiteindelijk in de kwekerij is alles
elkaar gezet, (Ik hoop hier later nog meer details
aan toe te kunnen voegen met extra detail
tekeningen).
De verbindingen zijn verstek gezaagd, gelijmd en
d.m.v. duvels en schroeven aan elkaar bevestigd.
De afmetingen van de balken zijn 5 x 7 cm.
Een heel belangrijke factor is ook dat alles precies
water pas moet staan.
Onderste balken liggen in de lengte richting zodat
het gehele gewicht over de hele gedragen wordt en
niet op een aantal punten.
Ook de zij en of achterkant van de stelling zijn aan
de muur verankerd om de draagkracht en het gewicht
zoveel mogelijk te verdelen en te ondersteunen.
Het hout staat goed in de grondverf en is een aantal
malen overgeverfd.
De verf die gebruikt is bij de uitbreiding van de
stellingen naast de bestaande stellingen is verf op
waterbasis.
De giftige dampen van de andere soorten verf zoals
op terpentine basis slaan neer op het water of komen
in het water d.m.v. de zuurstofpompen in de zelfde
ruimte.
Aan de hand van de tekeningen kan men duidelijk zien
hoe de stelling opgebouwd is en welke PVC stukken je
nodig heb om het geheel te realiseren.
Het glas is geleverd door Terraglas uit Gorinchem
(zie
http://www.terraglas.nl/) die een uitstekende
service verleende en zeer redelijk in prijs is.
Foto's:
1 - Op onderstaande foto ziet u een aquarium
stelling.
2 - Op de volgende
foto ziet u de bakken + PVC leidingen incl. de
Koppelstukken met een stuklijst van benodigdheden
betreffende
de PVC materialen.
