Informatie over discusvissen en hun verzorging
etc.
Op deze
pagina vindt u informatie over de verzorging van
discusvissen. Als u op één van de onderstaande
onderwerpen klikt, gaat u direct naar de betreffende
informatie:
· discusvissen
zijn moeilijk te houden…
maar geloof me dit valt best
mee.
·discusvissen
kunnen niet alleen op leidingwater zwemmen…..
Dat kan dus wel!!!!
Het belangrijkste is het starten met de juiste
basis, zoals b.v.:
·
begin met de aanschaf van gezonde discusvissen met
een juiste prijs/ kwaliteit verhouding
·
zorg dat het aquarium water vrij is van ammoniak,
ammonium, nitriet, nitraat, fosfaten.
·informeer
altijd of de vissen op leidingwater zwemmen
·
geef
een zo goed mogelijk gevarieerde voeding
·laat
u adviseren bij een goed bekend staande
discusverkoper
Aanschaf
Vele mensen struinen advertenties af via het
internet om zo goedkoop mogelijke discusvissen te
kunnen kopen…
Helaas zijn de goedkoop aangeboden discusvissen
meestal van mindere kwaliteit, waardoor een goede
doorgroei en ziekte een logisch gevolg zijn.
Vaak wordt daarnaast en slechte service veleend
en/of de verkeerde medicijnen geleverd om eventuele
ziekte te genezen…. Het resultaat is dan dat de
hobbyist stopt, of men besluit om met de geleerde
lessen nieuwe discusvissen te kopen bij een goed
adres….. maar ondertussen heeft men een hoop geld zo
weg kunnen gooien en dat is een slechte zaak.
Wij weten uit eigen ervaring wat de kosten zijn van
geïmporteerde vissen en alles wat daar aan vast
hangt.
Ook Discuskwekerij Nhamunda kan zeer goedkope
discusvissen importeren…. Maar wij kunnen u
garanderen dat wij dan nog liever stoppen met de
verkoop…
Wij blijven liever eerlijk naar de klanten toe….
want klanten krijgen is geen probleem maar klanten
houden… daar moet men wel wat voor doen.
Daarom geven wij altijd een vrijblijvend en eerlijk
advies:
Waar moet men o.a. op letten:
·kijk
of de bakken en de verkoop ruimte er verzorgt
uitziet.
·kijk
of de ogen van de discus niet te groot zijn t.o.v.
het lichaam.
·kijk
of bij de vissen boven de ogen het lichaam niet in
gaat vallen.
·kijk
of de vissen niet donker zijn.
·kijk
of de discusvissen hoog in de vinnen staan.
·kijk
of de vinnen niet aangevreten zijn.
·kijk
of de vinnen geen witte pluisjes vertonen.
·kijk
of de kieuwen netjes aansluiten.
Dit zijn een aantal punten om u op weg te helpen
naar mooie en gezinde discusvissen.
Een discus is een scholenvis en daarom moet men
minimaal 6 à 10 discusvissen bij elkaar houden.
Dit is ook enigszins afhankelijk van de grootte van
het aquarium. Een stelregel is dat 1 volwassen discusvis minimaal 50 liter water tot zijn
beschikking behoort te hebben: is dit niet het geval
en heeft de vis minder water tot zijn beschikking, dan kan
dit leiden tot stressvorming met op den duur ziekte
tot gevolg.
Ik ben van mening, dat als men niet over een voldoende
groot aquarium beschikt, men beter geen discusvissen kan
houden.
Waarom?
Het gebeurd soms dat discussen niet voldoende
antibacteriën hebben opgebouwd voor de bacteriën die
ieder andere discusvis met zich meedraagt.
Het is namelijk zo dat iedere discusvis zijn
eigen specifieke bacteriën bezit.
Dit kan de reden zijn dat discusvissen 4 dagen na
aanschaf van nieuwe discusvissen in een hoekje gaan
hangen, minder eten, en donker kleuren (afhankelijk
van de soort discus).
Een vergelijking kan gemaakt worden met onderstaande
voorbeelden.
B.v. met kinderen die voor het
eerst naar school gaan, sommige kinderen worden ziek,
omdat er nog niet voldoende weerstand is opgebouwd.
Dit geldt ook voor discusvissen.
Een ander voorbeeld is, dat als wij naar een ander land
gaan, dan kunnen wij ook moeite hebben met het
klimaat, eten en
drinken etc. terwijl de inwoners van dat land daar geen
last van hebben, omdat zij dit gewend zijn.
Het hoeft ook niet zo te zijn dat de nieuw
aangeschafte discusvis ziek wordt, maar juist de al in het
bezit zijnde discusvissen.
De verkoper heeft hier geen schuld aan daar dit een
speling der natuur is.
De koper blijft te allen tijde verantwoordelijk voor
de manier waarop deze zijn vissen over gewent.
Hoe?
De beste methode is om na het aankopen van discusvissen deze eerst in een aparte quarantaine bak
te plaatsen.
De eerste weken gebruiken we geen voorwerpen die in
meerdere aquariums gebruikt kunnen worden.
Ik begin na een week iedere dag maximaal ¼ van een
klein kopje water toe te voegen van het ene aquarium
naar het andere aquarium en weer terug.
Zo bouwen de vissen afweerstoffen op van elkanders
bacteriën.
In de derde week begin ik met een ½ kopje water.
Dit doe ik gedurende de 6 weken.
Als men geen quarantaine bak bezit en de nieuw
aangekochte vissen over wil zetten naar de nieuwe
omgeving dan kan men als volgt te werk gaan: Plaats een
zuurstofslangetje vanuit het aquarium waar de vissen
inkomen en laat het water via de slang zo in de
emmer lopen (ikzelf maak een
knoop in de zuurstofslang zodat ik de snelheid van
het water zelf kan regelen).
Na 30 minuten vang ik de vis met mijn handen en
plaats ik de vis in het nieuwe verblijf.
Als ik de vis tussen mijn handen beetpak dan zorg
ik dat de ogen tot en met de mond buiten mijn handen
vallen en laat dan de vis rustig in het nieuwe
verblijf onder water los
(bij jonge discussen maak ik gebruik van een
schepnetje).
Vooral jonge discussen kan men het beste op 30 graden
houden
(oudere discussen mogen op 28 à 29 graden).
Als discussen op een te lage temperatuur worden
gehouden, verbruiken ze te weinig energie en daardoor
eten ze minder, hierdoor blijven ze kleiner en
zwakker.
Lagere temperaturen, waardoor ze te weinig voeding
tot zich nemen, leiden tot stress en ziektes.
Het water dient zo veel mogelijk vrij te zijn van
schadelijke stoffen; het is daarom belangrijk om
meetsetjes aan te schaffen die bij iedere
aquariumzaak te verkrijgen zijn.
Ik geef de voorkeur aan vloeibare meetsetjes daar
deze zuiverder zijn dan de bestaande meet staafjes.
Ik meet zelf op pH, geleidbaarheid, nitriet,
nitraat, ammoniak en als blijkt dat er bij nitriet,
nitraat of ammoniak een te hoge concentratie
aanwezig is ververs ik indien nodig het hele
aquarium.
Om je water te testen kun je gebruik maken van
vloeibare test-setjes (goedkoopste) of een digitale
meter voor b.v. pH, geleidbaarheid.
Bij de test-setjes aanwezige handleiding wordt
duidelijk aangegeven hoeveel de waarde moet zijn en
door middel van een kleurschijfje kan je zien hoe de
waterwaarde in het aquarium is.
In het begin is het belangrijk om iedere dag te
meten, maar na een aantal weken weet je precies
wanneer je moet verversen.
Hieronder vindt u een tabel met de meest
belangrijke waterwaarden.
Aanduiding
Streefwaarde
Opmerking
Nitriet NO2
0
Nitraat NO3
50 mg/l
Maximaal
Ammoniak NH3
0
PH = zuurtegraad
6.5 - 7
GH = gezamenlijke
hardheid
3 - 10
KH = Carbonaat
hardheid
3 - 5 DH
EC = Elektrische
geleidbaarheid
150 - 600
Min. 100
Het kan voorkomen dat vissen die je aanschaft kerngezond zijn bij de verkoper, maar nadat je ze thuis
in hun nieuwe verblijf hebt ondergebracht blijkt dat de vissen niet willen eten of dat ze blanke
(geen slijmerige) poep (lege darm) uitscheiden, dit
noemen we stresspoep.
Als we achter de stressfactor kunnen komen en deze
kunnen aanpassen zal de ontlasting zelf weer normaal
worden.
Dit geldt echter niet voor witte slijmerige
ontlasting (hier komen we later op terug).
Een behoorlijke stressfactor is verkeerd en/of
bevuild water.
Men moet goed beseffen dat wat voor de mens lucht
is, is voor de vissen water.
Men denkt al gauw dat men voldoende en vaak genoeg
het water ververst maar dit is alleen vast te
stellen door de waterkwaliteit te meten.
Wat bedoelt men met pH waarde?
De aanduiding pH is een benaming voor de hoeveelheid
zuur dat aanwezig is het water (concentratie van
waterstofionen).
De pH heeft een waarde tussen 0 en 14, als de pH 7
is dan spreken van een neutrale waarde.
Hoe lager de pH hoe zuurder het water is.
De pH schaal is logaritmisch opgesteld wat inhoud
dat bij een pH7 er 10 x zoveel waterstofionen
aanwezig zijn dan bij een pH 8.
Te grote schommelingen in de pH waarde zijn dodelijk
voor onze vissen.
Je kunt pH meten met een pH-test kit (goedkoopste
mogelijkheid) of met een digitale
pH-meter.
Als we meten met een pH-testkit verkleurt het testwater door de zuur graad van het water, de kleur
wordt vergeleken met de kleurenmeter die bij de test
wordt meegeleverd.
De kleur die het dichtst benaderd wordt, bepaalt de
pH-waarde.
De waarde 5 en 6 kunnen we aanduiden met zuur.
De waarde 7 als neutraal.
De waarde 8 gaat richting alkalisch.
De waarde 9, 10 en hoger zijn alkalisch.
Wat bedoelt men met KH waarde?
De carbonaathardheid bepaalt de KH-waarde.
De belangrijkste eigenschap van de carbonaathardheid
is het 'bufferen' van zuur.
Als er een voldoende hoge KH-waarde aanwezig is in
het water dan voorkomt dat de toename van zuren.
Een te geringe activiteit van micro-organismen en/of
een te lage GH-waarde zorgt voor een dalende
KH-waarde.
Men kan dus stellen dat de KH-waarde direct invloed
heeft op de pH-waarde.
Als de KH-waarde te laag is dan kan de pH-waarde
snelle schommelingen vertonen.
Als u ervoor zorgt dat de KH-waarde op een
aanvaardbare waarde zit b.v. 3 dan blijft de
pH-waarde stabiel.
Uw vissen zijn u het meest dankbaar als de KH-waarde de juiste waarde bevat en zullen zich op
zijn mooist tonen.
Men kan er vanuit gaan wanneer de pH tussen de 6.8
en 7 staat dat men dan ook de juiste KH waarde
heeft.
Wat bedoelt men met GH waarde?
De GH staat voor gezamenlijke hardheid.
De aanwezigheid van calcium- en magnesiumzouten in
het water bepalen de hardheid van het water.
De hardheid beïnvloedt de zuur graad van het water
en de hardheid hangt dan ook nauw samen met de
pH-waarde.
Hoe harder het water hoe alkalischer, dit hebben we
in het voorgaande stukje kunnen lezen.
De GH-waarde wordt uitgedrukt in dH (Duitse
hardheidsgraad).
Wat bedoelt men met ammonium & ammoniak?
Door de uitwerpselen van de vissen ontstaat er
ammoniak dit is een afvalproduct van de
stofwisseling dat uitgescheiden wordt via de kiemen.
De afvalproducten zijn voedseloverschotten en ander
organisch afval.
Ammoniak in kleine hoeveelheden kan al dodelijk zijn
voor onze vissen.
Een belangrijke rol in de giftigheid van de ammoniak
is de pH-waarde, want hoe hoger de zuur graad van
het water hoe minder het ammoniak kan worden
verwerkt in niet giftige producten.
Nitromonas zetten het giftige ammoniak om in het
giftige Nitriet (NO2) en daarna worden zetten de
nintrobacteriën de nitriet (NO2) om in
Mijn ervaring met ammoniak in het water geeft geen
problemen als het onder de 0,05 mg/liter blijft.
Symptomen bij vissen die kunnen wijzen op een te
hoog ammoniakgehalte zijn lusteloosheid, stress
(schieten door de bak), kieuwrot, naar lucht happen,
extra slijm afscheiden of gewoon sterven zonder
ziektesymptomen.
Wat bedoelt men met nitriet?
De stikstofverbindingen die in de vorm van
overtollig voedsel in de vijver terecht komen,
verdwijnen niet zomaar uit het water, ook al lijkt
het erop.
In een bioloog zijn miljoenen bacteriën aanwezig.
Zij zorgen ervoor dat de voedselresten, de
afgestorven plantendelen, de uitwerpselen van de
vissen enz. worden afgebroken.
Afhankelijk van de zuur graad van het water is het
resultaat van de eerste fase van afbraak het uiterst
gevaarlijke ammoniak dat door bacteriën in het
minder schadelijke nitriet wordt omgezet.
Let erop dat hoge nitrietwaarden over een langere
periode in het aquarium voor de vissen dodelijk kan
zijn.
Hoge nitrietwaarden wijzen erop dat de
bacteriehuishouding is verstoord of nog niet op gang
gekomen is.
Daarom wordt aangeraden om bij het inrichten van een
nieuw aquarium ook filterbacteriën aan het filter
toe te voegen.
Wat bedoelt men met nitraat?
In de bioloog zijn miljoenen bacteriën aanwezig die
er voor zorgen dat de voedselresten, de afgestorven
plantendelen, de uitwerpselen van de vissen enz.
worden afgebroken.
Afhankelijk van de zuur graad van het aquarium
water is het resultaat van de eerste fase van
afbraak het uiterst gevaarlijke ammoniak of het iets
minder schadelijke nitriet. Het nitraat (NO3) is de
laatste stap van de stikstofafbraak in het aquarium.
In tegenstelling tot het nitriet (NO2) is het vrij
ongevaarlijk voor de vissen.
Nitraat (NO3) is een nuttige voedingsstof die wordt
opgenomen door planten en algen. De nitraatwaarde
kan te hoog worden in aquariums met zeer veel
vissen.
De oplossing is dan gedeeltelijke verversing van het
water.
Is de nitraatwaarde 20 mg/liter of lager, dan zit u
altijd goed, bij een waarde boven 50 mg/liter moet u
het water in delen verversen, net zo vaak tot de
waarde weer goed is.
Ik kom steeds meer
discusliefhebbers tegen die gebruik maken van een
dure
CO2
installatie,
Naar mijn mening is dit weggegooid geld.
Ook van mede discuscollega’s kreeg ik te horen dat
er liefhebbers van discusvissen waren die soms
problemen hadden waarbij zij gebruik maakten van een
CO2
installatie.
Er zullen vast mensen zijn die deze mening niet met
me delen, maar geloof me dat de klanten die
problemen hadden met hun discusvissen gebruik
maakten van een
CO2
installatie en dat de problemen met hun discusvissen
snel verholpen waren toen zij hun
CO2
installatie uitschakelden ... ja deze discusvissen
vertoonden geen enkel probleem meer.
Indien men toch een
CO2
installatie wil gebruiken dan is de juiste
afstelling van het
CO2
apparaat erg belangrijk en in de nacht kan men beter
het apparaat uitzetten.
CO2
gebruik je voornamelijk voor planten om aan hun
fotosynthese te voldoen,
CO2
is tevens de belangrijkste voedingsbron voor
planten.
CO2
beïnvloedt ook de pH waarde en onder het mom dat
discusvissen een lagere pH waarde nodig hebben wordt
deze apparatuur gretig in de aquariumwinkels
aangesmeerd.
Laten we eerlijk zijn…. in principe hebben de
wildvang discusvissen een lagere pH nodig dan
nakweek.
De plantensoorten die we bij discusvissen kunnen
gebruiken zijn beperkt en dat komt niet zozeer door
het zure water maar ook door de temperatuur, deze is
in een discusaquarium 29 á 30 graden.
Als men toch het water wat wil aanzuren dan geef ik
de voorkeur aan het aanzuren met turf.
Ik zelf gebruik turf van het merk “HS” en wel
het zogenaamde “actieve turf granulaat”.
Indien de pH waarde tussen 6.8 á 7 is dan heeft men
een goede waarde.
Ik voer jonge discusvissen onder de 3 maanden
ongeveer 8 x per dag naargelang ze het voedsel tot
zich nemen; als ik merk dat er te veel blijft liggen
en de gezondheid toch optimaal is, ga ik iets minder
voeren.
Jongen op een leeftijd van 3 maanden voer ik 6 keer
per dag en dit houd ik zo lang mogelijk vol.
Volwassen discusvissen voer ik 2 x per dag
Het belangrijkste is dat je de vissen observeert en
ze leert kennen zodat je weet hoe ze zich voelen
etc. Zo zie je ook hoe vaak je ze moet voeren: het
heeft namelijk geen zin om te voeren als er nog voer
op de grond ligt.
Als u jonge vissen aanschaft van ongeveer 3 à 3 ½
maand (jonger raad ik af) dan geef ik als eerste
voeding Discusgranulaat.
Omdat de vissen bij de eerste voeding van de dag
meest hongerig zijn, zijn ze eerder bereid het
granulaat tot zich te nemen. De andere voedingen
bestaan uit een variatie van diepvriesvoer.
Er bestaat ook voer waaraan knoflook is toegevoegd:
knoflook is voor het verminderen van bepaalde
bacteriën.
Bij een goede samenstelling van het voer dan hoeft
er geen duur vitamine preparaat aan te worden
toegevoegd.
Ik voer zelf Granulaat, rode muggenlarven, witte
muggenlarven, zwarte muggenlarven, mysis, krill,
mosselvlees, kalkoenhart mix met knoflook, artemia.
pH is de getalwaarde van de
concentratie aan waterstof ionen [H+].
Deze wordt uitgedrukt op een schaal van 0 tot 14.
De pH-waarde benoemt het aquariumwater als zuur (pH<7),
neutraal (pH=7) of alkalisch/hard (pH>7).
Waarom is het noodzakelijk om
de pH van het aquariumwater te controleren?
De pH van het water is één van
de belangrijkste parameters voor het bepalen van
de gezondheid en voortbestaan van de vis, en is
eveneens van belang voor waterplanten. Voor de
meeste vissoorten gehouden in aquaria is een pH
van 6,5-7,5 voldoende, maar sommige soorten
verlangen water met een veel lagere of hogere pH
om gezond te blijven en zich voort te kunnen
planten. De verzorging van zulke vissoorten
vereisen aangepast water en regelmatige controle
van parameters zoals: pH en algemene en totale
hardheid door gebruik van een pH TEST
set 4,5-9,5, en een GH/KH
TEST.SET Het is eveneens van belang de pH te
controleren in nieuwe aquaria eer er vis in wordt
geplaatst; na aanzienlijke waterverversingen
(30-40%); bij het houden van waterplanten die
bemesting vereisen en/of koolzuur (CO2)
bemesting; en als
onderdeel van de reguliere
controle van de waterparameters in ieder aquarium..
De hoge graad van
nauwkeurigheid ( 0.2) van TROPICAL pH TEST 6,07,8
is niet alleen bevredigend voor aquarianen in het
algemeen die de pH in hun aquaria wensen te
controleren, maar eveneens voor kwekers van
gevoelige vissoorten waarvan de kweek voor een
groot deel afhankelijk is van een juiste
pH-waarde.
Waarschuwing! Het verhogen van
de pH van het water boven pH 7 zal leiden tot een
gelijktijdige omzetting van de in het water
aanwezige ammonium ionen (NH4+)
naar ammoniak (NH3), giftig
voor de
vissen. Vóór het doelbewust verhogen van de pH van
het water verdient het aanbeveling om de
concentratie ammonium ionen te controleren en,
wanneer noodzakelijk, het water voor een deel te
verversen. Wij adviseren het gebruik van
NH4+/NH3 TEST van
b.v. Tropical om
de concentratie ammonium ionen te controleren.
Hoe reageert vis op een
verkeerde pH?
Overmatige slijmproductie,
lusteloosheid, nerveusiteit en een verhoogde
vatbaarheid voor ziekten zijn bekende
verschijnselen bij vissen die voor langere tijd in
water zijn gehouden met een voor desbetreffende
vissoort ongunstige pH-waarde. De pH dient
geleidelijk aan geregeld te worden door
gedeeltelijke waterverversingen, door gebruik te
maken van water met een pH overeenkomstig de
behoeften van desbetreffende vissoort. Plotselinge
pH schommelingen kunnen zuurvergiftiging of
alkalivergiftiging veroorzaken bij vis. In zulke
gevallen zal de vis door het aquarium schieten, er
proberen uit te springen en serieuze
ademhalingsproblemen vertonen. In het geval van
zuur- en alkalivergiftiging dient direct het water
voor ca. 30% ververst te worden met water met een
bijna neutrale pH-waarde. Vervolgens dient de pH
geleidelijk aan aangepast te worden overeenkomstig
de behoefte van desbetreffende vissoort. Zuur- en
alkalivergiftiging resulteert in zware kieuw- en
huidbeschadigingen, en als dat gebeurt is de
waarschijnlijkheid dat de vis herstelt zeer klein.
Wanneer daalt de pH-waarde?
Bij filtering van het water
over turf wat humuszuur afgeeft.
Wanneer er hout,
kokosnootschillen, elzenproppen, eikenbladeren etc
in het aquarium aanwezig zijn.
Als gevolg van de
biologische afbraak van organisch afval.
Wanneer planten met
koolzuur (CO2) bemest worden.
Als gevolg van het bewust
aanzuren van het water door gebruik te maken van
pH-regelaars als b.v. TROPICAL Aquacid pH Minus.of
wat wij veel gebruiken is Ketapang van
Wanneer stijgt de pH-waarde?
Wanneer kalksteen of
schelpen zijn gebruikt als decoratie.
Wanneer koraalzand of
vergruisd kalksteen als substraat is gebruikt.
Gedurende sterke
fotosynthese van planten in helder verlichte
aquaria.
Als gevolg van het bewust
alkaliseren (aanharden) vanhet water door gebruik
te maken van pH-regelaars als TROPICAL Aqualkal pH
Plus.
mogelijkheden voor het regelen van de pH.
Het gebruik van
geschikte pH regelaars zoals TROPICAL Aquacid pH
Minus of TROPICAL Aqualkal pH Plus om de pH van
het aquariumwater in te stellen.
Wat is nitriet?
Wat is de bron van nitriet (NO2-)
in het aquarium?
Visontlasting, voedselresten en
andere organische afvalstoffen die zich in het
aquarium ophopen worden afgebroken door bacteriën.
Een gevaarlijke product van dit proces zijn de
ammonium ionen (NH4+), die
in alkalisch water (pH>7) gedeeltelijk worden
omgezet in ammoniak (NH3) wat zeer
giftig is voor de vissen. In een goed ontwikkeld
en functionerend aquarium worden ammonium ionen
door nitrificerende bacteriën (gedurende een
proces dat bekend staat als nitrificatie)
geoxideerd in het minder giftige nitriet (NO2-),
wat vervolgens wordt geoxideerd in nitraat (NO3-),
wat relatief veilig is voor de vissen. In zulke
aquaria zal de concentratie nitriet (NO2-)
bijna nul zijn.
Waarom is het noodzakelijk om
de concentratie nitriet in het aquarium in de
gaten te houden?
Vissen zijn gevoelig voor elke
concentratie (zelfs kleine) nitriet (NO2-)
in het water. Een concentratie van minder dan 0,3
mg NO2-/l wordt als veilig
beschouwd. Het is vooral van belang om de
nitrietwaarden in nieuwe aquaria te controleren
met behulp van TROPICAL NO2-
TEST waar een passende hoeveelheid nitrificerende
bacteriën ontwikkeld dient te worden. Bovendien
dient de concentratie nitriet ook gecontroleerd te
worden in reeds draaiende aquaria waar
bacteriedodende medicaties zijn gebruik, in
overbevolkte aquaria en in aquaria waar de vissen
zijn overvoerd.
Wat zijn de kenmerken van een
nitrietvergiftiging?
Verlies of ongebruikelijke
veranderingen van kleur.
"Geeuwen".
Glazige, starende ogen.
Schuren.
Ademhalingsproblemen.
Gewoonlijk een
karakteristiek bruine verkleuring van de kieuwen.
Verhoogde vatbaarheid voor
ziekten.
Slingerende bewegingen.
Samengeknepen vinnen.
Wat is nitraat?
Wat is de bron van nitraat (NO3-)
in het aquarium?
Visontlasting, voedselresten en
andere organische afvalstoffen die zich in het
aquarium ophopen worden afgebroken door bacteriën.
Een gevaarlijke product van dit proces zijn de
ammonium ionen (NH4+), die
in alkalisch water (pH>7) gedeeltelijk worden
omgezet in ammoniak (NH3) wat zeer
giftig is voor de vissen. In een goed ontwikkeld
en functionerend aquarium worden ammonium ionen
door nitrificerende bacteriën (gedurende een
proces dat bekend staat als nitrificatie)
geoxideerd in het minder giftige nitriet (NO2-),
wat vervolgens wordt geoxideerd in nitraat (NO3-),
wat relatief veilig is voor de vissen. Nitraat is
het eindproduct van de nitrificatie en wordt in
het aquarium niet verder afgebroken. Hoewel een
deel van het nitraat wordt opgenomen door planten,
zal de concentratie in het aquarium geleidelijk
aan toenemen.
Waarom is het noodzakelijk om
de concentratie nitraat in het aquarium in de
gaten te houden?
Nitraat (NO3-)
is veel minder giftig dan ammonium ionen (NH4+),
ammoniak (NH3) en nitriet (NO2-).
Toch is het noodzakelijk om het nitraatniveau in
het aquariumwater in de gaten te houden om de
geleidelijke toename door nitrificering tegen te
gaan. Een concentratie van 100 mg NO3-
/l wordt beschouwd als gevaarlijk voor
vissen, en een hoeveelheid van 50 mg NO3-/l
kan een nadelige uitwerking hebben op gevoelige
vissoorten en een enorme algengroei veroorzaken.
Wat zijn de kenmerken van een
nitraatvergiftiging?
Verlies of ongebruikelijke
veranderingen van kleur.
Verlies van eetlust.
Ademhalingsproblemen.
Verhoogde vatbaarheid voor
ziekten.
Acute vergiftiging -
zogenoemde nitraatshock - kan voorkomen wanneer de
vis (bijv. nieuw aangeschafte exemplaren) wordt
bijgezet in een aquarium met een hoge concentratie
nitraat. De vis gaat binnen 36-72 uur dood, vaak
zonder kenmerken te laten zien van vergiftiging
Van zout kan een positief effect uitgaan.
De reden daarvoor is gelegen in de osmotische
regulatie van zoetwatervissen..
Alle cellen van vissen bevatte 0.6-0.9% zout,
hetgeen betekend dat de cellen van
zoetwatervissen, relatief gezien, meer zout
bevatten dan het omringende water ( het omgekeerde
is het geval bij zeevissen ).
Omdat het systeem streeft naar een evenwichtige
toestand, proberen de zouten het lichaam te
verlaten, terwijl het water probeert daarin door
te dringen..
Het is voor water echter gemakkelijker om in het
lichaam door te dringen dan het voor de zouten is
om dat zelfde lichaam te verlaten..
Om die reden moeten zoetwatervissen het
overtollige water zien kwijt te raken, een proces
dat veel energie vergt..
In een stressvolle situatie heeft het lichaam
echter alle beschikbare energie nodig om mogelijke
besmettingen af te weren..
Zonder een goed functionerende osmotische
regulatie zal de vis sterven, omdat hij dat
systeem niet tijdelijk buiten werking kan stellen
wanneer hij zijn energie voor andere doeleinden
nodig heeft.
Voegt u dus zout toe aan het aquarium water, dan
worden de verschillen in zout concentraties binnen
en buiten het vissen lichaam geringer, waardoor de
vis minder energie nodig heeft om zijn osmotische
regulatie gaande te houden..
De daardoor vrijgekomen energie kan het dier
vervolgens gebruiken om de "slechte bacteriën en
flagellaten" te bestrijden.
Onder bepaalde voorwaarden kan zout dus een
weldadige invloed hebben op de gezondheid van
vissen.
Het is natuurlijk nadelig om teveel zout toe te
voegen en om die reden is het raadzaam om het zout
gehalte nooit op te voeren tot boven 0.4%.
Een veiligere en effectievere concentratie ligt
bij ongeveer 0.2%, hetgeen neerkomt op 200 gram
zout per 100 liter water.
Zout is dus geen medicijn, maar een hulpmiddel
voor de vissen om meer energie over te houden om
de ziekte te kunnen bestrijden.
De toevoeging heeft invloed op de slijmhuid van de
vissen, het bevordert dit tot een betere
aanzetting.
Het is dus ook niet verstandig om zout met jodium
te gebruiken, jodium is erg irriterend voor de
ogen en slijmvliezen.
Vergeet niet het water gedeeltelijk te verversen
voordat u het zout toevoegt.
